Көктемнің алғашқы күні, яғни 1 наурыз – аудан тұрғындары үшін маңызы жоғары мереке. Бүгін халықтар достығын нығайтатын, ізгілікке үндейтін Алғыс айту күнін атап өтеміз. Бұл мерекенің мән-маңызы да осында: ренжіскендер татуласады, әр ұлт өкілдері бір-біріне деген ыстық ықыласын білдіреді. Өмірде тыныштықтан асқан байлық та, бақыт та жоқ. «Өміріңді ұзартқың келсе, біреуге жақсылық жаса» деген де сөз бар. Ендеше, қыстан аман-есен шығып, көктемнің күнімен қауышқан шақта бір-бірімізге алғыс айтып, жағдай сұраса білейік.

Раиса ЦОЙ, начальник Центра обслуживания в г. Уштобе АОФ АО “ЕНПФ”:

— Қазақстанда халықтар достығы жақсы дамыған. Халықтар ұлтына, нәсіліне қарай бөлінбейді. Әр қайсысы тату-тәтті, бақытты өмір сүріп жатыр. Бәрі де өңірдің әлеуметтік-экономикалық дамуына өздерінің кішкентай болса да үлестерін қосып келеді. Олардың басым көпшілігі ауыл шаруашылығы, кәсіпкерлік, құрылыс, сауда саласында жемісті еңбек етіп жүргендері жетерлік. Мемлекеттік қызметте, білім беру мекемелерінде қызмет атқаратындар да бар. Біз қазақ елінің қамқорлығын көп көрген халықпыз. Сонау корей халқының басына қиын-қыстау күн тұрғанда қазақ халқы өздерінің бауырмалдықтарын танытты. Біз осы үшін Қазақ еліне мәңгілік қарыздармыз. Мың алғыс Сіздерге, қайырымды қазақ жұрты!

Татьяна НИКИФОРОВА, учительница русского языка и литературы СШГ им. Б. Римовой:

— Используя этот праздник сегодня я хочу рассказать об одной такой казахской семье – семье Мактарбаевых. Это очень гостеприимная, добрая, дружелюбная, щедрая и открытая семья, которая всегда готова прийти на помощь. Глава семьи – Салтанат. Не так давно она потеряла мужа, и все заботы о детях и внуках легли на её плечи. Они уже взрослые. Три дочери и сын замечательные, хорошо воспитанные, девочки уже замужем, растут внуки. А мама и бабушка Салтанат – доброе сердце этой семьи.

Вспоминается такой случай. Я собиралась лететь на родину в Украину, и собирала чемодан. Нас с мужем позвала моя соседка и сказала: «Пойдёмте ко мне, я сейчас не могу быть одна, у младшей дочери с минуты на минуту должен появиться малыш!». И мы бросили все свои дела и пошли к соседке, чтобы поддержать её в эту волнующую минуту, посидеть за дастарханом.

Такие мгновения дорогого стоят, и в этом и есть почтение и настоящая благодарность!

Гулизар МАМУЧ-ОГЛЫ, жительница:

— Сегодня молодому поколению может показаться странным, почему в многонациональном Казахстане этот день отмечается специальным Указом Президента страны, почему, кому и за что мы должны быть благодарны? Многочисленные этносы нашей страны в День благодарности низко кланяются казахскому народу, по-братски принявшему сотни этносов. Им есть за что благодарить в стране гостеприимных и щедрых душой казахов, которые совершали благородные поступки не ради славы своей, а по доброте сердечной. Они бескорыстно отзывались на горе и беззащитность людей, попавших в беду. Я хочу сказать о казахской семье Абылгазиновых. Они очень гостеприимные, добрые, весёлые, щедрые, к тому же всегда при первой возможности когда необходимо помогают нам. Хотя мы из другой нации на казахской земле, мои соседи живут дружно с нами.  Мы часто навещаем друг друга в праздники, особенно во время поста и праздника Айт и месяца Рамазан. Я благодарна казахскому народу и соседям за заботу и добродушное отношение к другим этносам.

Опрос провела Салтанат ЖАКСЫЛЫКОВА

ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

Please enter your comment!
Please enter your name here